مذكوره . بدان كه أحاديث در اين باب بسيار است ، و لكن در اين مقام اقتصار مىكنيم به ذكر چند حديث : اول : حديث صحيحى است كه شيخ صدوق در فقيه روايت نموده از عبد الرحمن بن الحجاج از كاشف أسرار و دقايق جناب حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام كه آن حضرت فرموده كلامى كه حاصل مضمون آن اين است : هرگاه كسى سجدهء شكر به عمل آورد در مقابل نعمتى كه خلاق عالم جل شأنه به او عطا فرموده ، و در حال اتيان به اين سجود با وضو بوده باشد ، به امر خلاق عالم جل جلاله در نامهء عمل او ثبت مىشود ده رحمت از رحمتهاى الهيه يا ده نماز ، و محو مىشود از نامهء معاصى او ده معصيت از معاصى عظيمه « 1 » . مخفى نماند ترديد ما بين ده رحمت و ده نماز به جهت اين است كه حديث مشتمل بر لفظ صلوات است ، لكن مؤيد معنى اول حديث صحيحى است كه باز شيخ صدوق روايت فرموده در ثواب الاعمال از ذريح از آن سرور عليه السّلام كه فرموده : أيما مؤمن سجد للَّه سجدة لشكر نعمة في غير صلاة ، كتب اللَّه له بها عشر حسنات و محى عنه عشر سيئات ، و رفع له عشر درجات في الجنان « 2 » . دوم : حديثى است كه حكايت شده از سعد بن عبد اللَّه در كتاب بصائر الدرجات به سند صحيح از معاوية بن وهب گفت : كه من در خدمت جناب حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام در مدينه مشرف بودم در وقتى كه حضرت بر چاروائى سوار بودند ، و مىرفتيم به سمت بازار يا به نزديك بازار بوديم حضرت پياده شدند و به سجود رفتند و سجده را طول دادند و من منتظر ايشان بودم ، بعد

--> « 1 » من لا يحضره الفقيه ج 1 / 332 . « 2 » ثواب الاعمال ص 56 .